Pizzacrackers - Kast vol kookboeken 42

Op hun eerste echte vakantiedag wilde ik de kinderen trakteren bij de lunch. Ik trok "Pizza's en tosti's" van Anne Wilson uit de kast. Je weet wel, de Anne Wilson van de drieduizend miniboekjes.
Maar omdat het al bijna etenstijd was, en ik niet naar de winkel wilde, zat het er niet in om pizzadeeg te maken, of een gerecht te maken met ingrediënten die ik niet in huis had. 
Daarom heb ik me losjes laten inspireren door al die lekkere recepten. 
 
Het gaat dus om "Pizza's en tosti's" van Anne Wilson, ISBN 3895084808. Je kunt deze boekjes overal en nergens voor een habbekrats aanschaffen. Oorspronkelijk verschijnt deze serie in het Engels bij Uitgeverij Murdoch, en dit boekje heette "Pizza's en melts". Dat was nieuw voor me, die "melts". Ik denk dan aan chocoladecallets, of aan kaarsenwasblokjes. Maar "melt" wordt in het Engels gebruikt in gerechten als "tuna melt" (tosti tonijn met gesmolten kaas) en "ham and cheese melt (ham-kaas-tosti). Weer wat geleerd.

Het boekje doet precies wat het belooft: half pizzarecepten, half tostirecepten. In het register achterin is het onderverdeeld in groente, ham, kip en kalkoen, nagerechten, pizza's, tostigerechten en vis. Daardoor staan recepten wel dubbel in de lijst: een pizza met ham staat onder "ham" en onder "pizza". Er blijven 67 unieke recepten over. 
Je zult klassiekers vinden, maar ook tosti met banaan en chocola, mozzarellawentelteefjes, kalkoenmuffins en pizza met appel en gember. 

O nee... nu heb ik Brigitte Kaandorp in m'n hoofd, met haar "Tosti kaas-appel-kaneel". Maar dat terzijde. 

Alle gerechten zijn gefotografeerd, meestal in een groepscompositie waardoor je soms even moet zoeken naar de foto die bij je recept hoort. Maar het ziet er allemaal heerlijk uit.

Wat ik zelf heb gedaan, is minipizza's maken met plakjes hartige-taart-deeg. Het werden een soort pizzacrackers, en ze waren heerlijk. 

Snijd voorzichtig nog net bevroren plakjes hartige-taart-deeg in twee driehoeken. (Twee plakjes, dus vier driehoeken, per persoon is redelijk.) Besmeer ze met pizzasaus *. Doe er blokjes ham of salami op, een beetje Italiaanse kruiden, wat geraspte kaas... wat je maar lekker vindt eigenlijk. Zorg dat de vulling niet te nat is, anders wordt je pizza zompig.

Doe ze een kwartier in een hete oven (230 graden of zo) en check of ze gaar en bruin zijn, en de kaas goed gesmolten. Ik ga ze de volgende keer iets langer en iets minder heet doen, want de randjes en de kaas waren al knapperig, maar het midden nog een beetje taai. Een beetje experimenteren dus :-)

* Pizzasaus: dat kun je in de winkel kopen in potjes, maar je kunt het ook zelf maken. Op een eenvoudige mixmanier: ketchup, italiaanse kruiden, knoflook, zout, peper. Of een wat uitgebreidere manier: bak wat gesnipperde ui en knoflook, voeg gezeefde tomaat toe en kruiden, zout en peper. Eventueel nog pureren met de staafmixer.

Nou, en dan krijg je zoiets:

Eet smakelijk!

Siciliaanse pizzataart - Kast vol kookboeken 41

Om meer te lezen over het project "Mijn kast vol kookboeken", klik hier. 

Pizza alla Campofranco. Zo heet het gerecht dat vandaag in de schijnwerpers staat. Campofranco is een gemeente in de autonome Italiaanse regio Sicilië, spannender dan dat is het niet. 

Het recept komt uit "Echt Italiaans, 150 authentieke recepten" van Carla Bardi. Het boek is in 2014 voor het eerst uitgegeven, in het Engels, onder de titel "Italian food, healthy and authentic", door McRae Publishing. De uitgave die ik heb is van R&B uit 2018, ISBN 9789039629338 en verkrijgbaar voor een tientje bij Boekenvoordeel. Maar hetzelfde boek kun je bij de reguliere boekhandel kopen onder ISBN 9789039628591, voor 15 euro.

Carla Bardi

Carla Bardi wordt op internet om een of andere reden óveral "chefkok en voedselveteraan" genoemd, en ze heeft vele kookboeken geschreven (of eraan meegewerkt). Hoe ze het met haar jonge uiterlijk voor elkaar krijgt om veteraan genoemd te worden, weet ik niet, maar ze kan zeker mooie kookboeken maken!
Alleen de inhoudsopgave van dit boek is al een feestje, omdat er fotootjes bij staan per thema. Achterin staat ook een keurig, compleet, alfabetisch register, hoor! 

Uiteraard vind je pasta- en pizzagerechten te kust en te keur. Maar ook salades, nagerechten, soepen, brood... Wat dacht je van Florentijnse ijstaart? Gevulde crêpes? Polenta met pizzatopping? En dat meer dan 300 bladzijden lang.
Overal staan prachtige foto's bij, en een stukje achtergrond bij het recept.

Voor mij heeft het boek speciale waarde omdat ik het van een van mijn dochters heb gekregen op mijn verjaardag dit jaar. Ik heb zo'n gevoel dat ze graag wil dat ik Italiaans kook :-)
Ik heb dus gekozen voor een Siciliaanse pizzataart. Je moet denken aan een brioche-achtig verrijkt brooddeeg, met heel veel ei en boter, en dat gevuld met kaas, ham en tomaten. De smaak doet uiteraard aan pizza denken, maar de structuur meer aan gebak. En denk eraan: verrijkt brood wordt snel oud. Je moet dit eigenlijk wel opeten op de dag dat je het hebt gemaakt. Voor je gezondheid is het wel handig om er een flinke groentesalade bij te serveren. Ik heb me daarbij losjes gebaseerd op een recept uit hetzelfde boek, met bladgroente, wortel en mais. Ik heb er een flinke hoeveelheid tomaat en komkommer door geschept, en afgemaakt met citroensap, olijfolie, peper, en Grana Padano (kaas).

Wat het pizzataart-recept betreft, je kunt wel merken dat het type bloem dat je gebruikt, en de grootte van je eieren, veel invloed heeft. Ik moest lepel na lepel bloem toevoegen om een handelbaar deeg te krijgen. Laat je daar niet door van de wijs brengen. Het gaat om de eigenschappen van je uiteindelijke deeg. Als jij een mooi zacht, elastisch deeg krijgt, heb je het goed gedaan, of je nou bloem hebt toegevoegd of niet.

Bij mij kwam er bij het aansnijden nogal wat vocht uit de taart lopen. Ik weet niet zeker waar dat van kwam, misschien van de gesmolten mozzarella? Maar zet de taart op een ruime schaal als je hem aansnijdt.

Pizza alla Campofranco

Voor 6-8 personen
Begin 4 1/2 uur voor het eten met je deeg, want je hebt 3 uur rijstijd met dit soort deeg

Voor het deeg:
15 gram verse gist (of 5 gram gedroogde gist)
2 tl suiker
60 ml lauwe melk of water
300 gram witte bloem (en waarschijnlijk meer)
1 tl zout
150 gram boter, in plakjes, op kamertemperatuur
4 grote eieren, losgeroerd

Voor de vulling:
400 gram rijpe tomaten
2 eetlepels extra vierge olijfolie
250 gram mozzarella, in plakken
Zout en verse peper
Handvol verse basilicum
150 gram prosciutto (Italiaanse rauwe ham), in smalle repen (een andere smakelijke ham werkt ook, en is gewoonlijk betaalbaarder)
4 eetlepels versgeraspte Parmezaanse kaas (Parmiggiano Reggiano. Maar Grana Padano werkt ook.)
1 klein ei voor het bestrijken
boter om de vorm in te vetten

Deeg:
Als je verse gist gebruikt: verkruimel de gist in een kom, en voeg de suiker toe. Meng met de melk (of het water) en zet weg tot het schuimig is, ongeveer 10 minuten. Zeef bloem en zout in een kom. Roer het gistmengsel, de boter, en de eieren erdoor.

Als je gedroogde gist gebruikt: zeef bloem, suiker en zout in een kom. Roer gist erdoor. Voeg melk, boter en eieren toe. (Misschien moet je de melk weglaten. Mijn deeg was véél te nat.)

In beide gevallen ga je zo verder:
Meng met een houten lepel tot de bloem de meeste ingrediënten opgenomen heeft. Verplaats het mengsel naar een licht bebloemd werkvlak. Gebruik een spatel om alle restjes uit de kom te halen.

Kneed enkele minuten, tot het deeg samenkomt en daarna zacht en elastisch wordt. Vet een grote kom in, doe het deeg erin, bedek met een schone doek, en zet 2 uur weg om te rijzen.

Vulling: kook een pan water, leg de tomaten er kort in en verwijder het vel. Snijd ze doormidden (kwarten is handiger) en verwijder de zaden en het sap.
Bak de tomaten 3-4 minuten in de olie op hoog vuur. Schud de pan af en toe om de tomaten te verschuiven en te draaien, in plaats van te roeren. Laat ze afkoelen.

Beboter en bebloem een 23 cm springvorm.

Als het deeg gerezen is, leg het dan op een licht bebloemd werkvlak en klop er zachtjes op zodat het een beetje inzakt. Zet ongeveer een derde apart voor het deegdeksel.
Doe de rest in de springvorm en duw het met je handen tegen de bodem en de randen.
Bedek met de helft van de mozzarella, gevolgd door de tomaten. Bestrooi met zout en peper en basilicum. Bedek met repen ham, en de rest van de mozzarella. Bestrooi met parmezaanse kaas en desgewenst met meer peper (doen!).

Rol het overgebleven deeg uit ter grootte van de bakvorm. Bestrijk de randen van het deeg met ei, en sluit de taart af met het deeg. Laat de lucht ontsnappen voor je alles dichtmaakt. Druk de randen goed vast.
Dek af met een doek en laat nog een uur rijzen.
Verwarm de oven op tijd voor, op 200 graden (gasstand 6). Bestrijk de taart met ei. Bak 25-30 minuten tot hij goudbruin en gaar is. Dien warm op.

Eet smakelijk!

Pizza met aardbeien - kast vol kookboeken 34B

Een maaltijd met pizza als hoofdgerecht en pizza als nagerecht. Daar vertelde ik over in aflevering 34A: pizza "Engels ontbijt". En hier is dan het verbazende nagerecht: aardbeienpizza! 
Achterin het boekje "Pizza" van Silvana Franco staan drie recepten voor zoete pizza's. Een met perzik, een met framboos, en een met aardbei. De laatste heb ik vandaag gemaakt.

Hij wordt gemaakt met hetzelfde basisdeeg als de andere pizza's in het boek, dus inclusief olijfolie. Maar daarop bak je aardbei, een vleugje citroen, en amandeltjes mee. En dan eet je je hem met slagroom. Heerlijk!
De geur is ronduit bedwelmend, en de smaak is heel intens en vol.

Het pizzaboekje is te koop voor 12,50, ISBN 9789054261902. Op boekwinkeltjes.nl zag ik hem ook staan. Voor dat geld krijg je dertig recepten in vijf categorieën: klassiek, vegetarisch, zeebanket, vlees en zoet.

Het recept dan nu. Ik heb zelf het deeg voor de hartige pizza en het deeg voor de zoete pizza in een keer gemaakt en laten rijzen. Hieronder alleen het recept voor de aardbeienpizza.

Pizza met aardbeien en slagroom
Genoeg als nagerecht voor zes personen

250 gram patentbloem 1/2 theelepel zout
1 zakje gedroogde gist
2 eetlepels olijfolie
125 gram lauw water

1 eetlepel gesmolten roomboter
250 gram aardbeien, gehalveerd
geraspte schil van 1 citroen (ik heb wat citroensap gebruikt)
2 eetlepels geschaafde amandelen
poedersuiker
slagroom

Meng bloem en zout, en meng dan gist erdoor.  Doe olie en water erbij, en kneed tien minuten met de hand of vijf minuten met een sterke staande mixer tot een glad, elastisch deeg.  Doe een paar druppels olie in een kom, en laat de bal deeg er even in ronddraaien, zodat het een laagje krijgt tegen het uitdrogen.  Laat een uur rijzen onder een doek.
Druk de lucht eruit, en rol het deeg uit tot een cirkel met een doorsnede van zo'n 33 cm.
Smeer het deeg in met de gesmolten boter.
Leg de halve aardbeien erop en druk ze zachtjes aan.
Bestrooi met citroenschil (of besprenkel met een beetje citroensap).
Strooi er poedersuiker over en de amandeltjes.

Bak 15 minuten op 220 graden.
Snijd in zes punten, serveer warm met slagroom.

(Of, zoals het recept eigenlijk aangeeft: strooi geroosterde geschaafde amandelen over de gebakken pizza nadat je er slagroom op hebt gedaan.)

Eet smakelijk! 

==

Voor wie meer wil weten over mijn project "Mijn kast vol kookboeken": klik op deze link.

Pizza "Engels Ontbijt" - Kast vol kookboeken 34A

Pizza. Wie houdt er nou niet van?
Vanavond hoefde ik alleen eten te maken voor man en zoon, en daarom wilde ik als verrassing pizza maken. Meestal maak ik dan een plaatpizza met tomatensaus en salami, en de andere helft met ham en ananas. Maar omdat ik met het Kast-vol-kookboeken-project bezig ben, pakte ik er een pizzakookboek bij, om iets originelers te maken.

Het boek dat ik pakte, heet (je raadt het al) "Pizza", en is geschreven door Silvana Franco. Silvana is een Britse tv-presentator en chefkok, van Italiaanse afkomst. Waarschijnlijk is ze dus te vertrouwen met de Italiaanse pizzatraditie :-)

Het is maar een dun boekje, met dertig recepten. Voorin staan de basisrecepten voor pizzadeeg en tomatensaus, om te gebruiken bij de recepten die volgen. Het begint met pizza marinara en pizza margherita, maar het wordt al gauw origineler, bijvoorbeeld met een vegetarische aardappelpizza, en een pizzasandwich met parmaham.
Achterin het boek staan tot mijn verrassing drie zoete pizza's.... en zo kwam ik op het idee om pizza als hoofdgerecht en pizza als nagerecht te eten.

Eerst een Pizza "Engels ontbijt", met worst, spek, champignons, ei en tomaten, en dan een aardbeien-pizza. De eerste beschrijf ik in dit bericht, 34A, de aardbeienpizza komt in het volgende bericht, 34B. Ik kan alvast verklappen dat de geur van de aardbeienpizza bedwelmend is! Ik zit naast de restanten te typen en van de geur te genieten.

Voor de hartige en de zoete pizza gebruik je hetzelfde basisrecept. Dus heb ik drie basisporties deeg gekneed, twee voor het hoofdgerecht en een voor het nagerecht. Het recept hieronder is omgerekend naar mijn plaatpizza en licht aangepast aan mijn werkwijze.

Pizza "Engels Ontbijt"
Voor een plaatpizza van 35x35 cm 
De hoeveelheid is genoeg voor vier grote tot acht kleine eters


Nodig
500 gram patentbloem
1 theelepel zout
2 zakjes gedroogde gist
4 eetlepels olijfolie
250 gram lauw water

4 theelepels grove mosterd
4 theelepels ketchup
10 kleine tomaten (bijv. cocktail trostomaten van 4 cm)
8 chipolata worstjes
een paar plakjes spek
10 middelgrote kastanjechampignons, in helften of plakken
een paar eieren, naar smaak
wat olijfolie om mee te besprenkelen
versgemalen zout en peper
evt. verse peterselie om mee te bestrooien

Verwarm de oven op tijd voor, op 200 graden.

Meng bloem en zout, en meng dan gist erdoor. 
Doe olie en water erbij, en kneed tien minuten met de hand of vijf minuten met een sterke staande mixer tot een glad, elastisch deeg. 
Doe een paar druppels olie in een kom, en laat de bal deeg er even in ronddraaien, zodat het een laagje krijgt tegen het uitdrogen. 
Laat een uur rijzen onder een doek.

Druk de lucht eruit, en rol het deeg uit ter grootte van de bakplaat.
Leg het deeg op de ingevette bakplaat.
Smeer de mosterd erop en vervolgens de ketchup. 
Halveer de tomaten en leg ze erop, 
leg ook de worstjes in hun geheel, de champignons, en het spek in reepjes, erop.

Besprenkel met de olie en bak ze 15 minuten op 200 graden.
Haal uit de oven en verhoog de temperatuur naar 220 graden.
Breek de eieren boven de pizza, laat de dooiers heel. 
Als je de acht worstjes in vier rijen van twee hebt gelegd, kun je bijvoorbeeld drie eieren breken, in het midden van elke baan tussen de worstjes een. Strooi er rijkelijk verse peper over, en wat zout.

Bak de pizza nu nog 10 minuten op 220 graden. Ik heb zelfs 20 minuten gedaan, om de pizza mooi bruin te krijgen en zeker te weten dat ik geen rauw ei serveer. 
Bestrooi als je wilt met verse peterselie. 

Eet smakelijk!

==

En, was het lekker? 
Mijn zoon en ik waren erg enthousiast.  Bezuinig vooral niet op de mosterd-met-ketchup, want dat is er heel lekker bij en geeft de bodem smaak. De zachte gegaarde tomaten zijn heerlijk, en de overall combinatie is heel goed. 
Mijn man miste genoeg groente - zoals dat hoort bij een Brits ontbijt - dus als je dat ook vindt, serveer er dan lekkere verse groente bij, of een rauwkostsalade.

==

Voor meer informatie over mijn project "Mijn kast vol kookboeken", klik hier.