Italian cannoli (Daring Bakers November)

**NL tekst tussen sterretjes**

This month the daring bakers have not been baking. What??? We have been frying :-) The November 2009 Daring Bakers Challenge was chosen and hosted by Lisa Michele of "Parsley, Sage, Desserts and Line Drives". She chose the Italian Pastry, Cannolo (Cannoli is plural), using the cookbooks "Lidia’s Italian-American Kitchen" by Lidia Matticchio Bastianich and "The Sopranos Family Cookbook" by Allen Rucker; recipes by Michelle Scicolone, as ingredient/direction guides. She added her own modifications/changes, so the recipe is not 100% verbatim from either book.

**Deze maand hebben de Daring Bakers niet gebakken. Wat??? We hebben gefrituurd :-) De november-uitdaging komt van Lisa Michele, haar blog heet "Parsley, Sage, Desserts and Line Drives". Ze heeft Cannoli gekozen, waarbij ze verschillende receptbronnen heeft gebruikt. **

Cannoli are known as Italian-American pastries, although the origin of cannoli dates back to Sicily. The
cannol0 is a fried, tube-shaped pastry shell filled with a creamy amalgamation of sweetened ricotta cheese, chocolate, candied fruit or zest, and sometimes nuts. Cannoli can also be filled with pastry creams, mousses, whipped cream, ice cream etc. They're eaten as a dessert.

**Cannoli zijn Italiaans-Amerikaans gebak, hoewel ze oorspronkelijk uit Sicilië komen. Een cannolo is een gefrituurd rolletje met een romige vulling van gezoete ricotta, chocola, gedroogd fruit of citrusschil, en soms noten. Cannoli kunnen ook gevuld worden met banketbakkersroom, mousse, slagroom, ijs etc. Cannoli worden gegeten als toetje.**

I made the recipe without alterations, to try the real taste. We were surprised by the combination of orange peel, chocolate and ricotta, it was real good. I went for the bonus too: made my own ricotta cheese!

**Ik heb het recept gemaakt zonder veranderingen aan te brengen, om te proeven hoe ze horen te smaken. We waren verrast door de smaakcombinatie van sinaasappelschil, chocola en ricotta, het was echt heel lekker. Ik heb ook de bonusoptie gemaakt: mijn eigen verse ricotta!**

If you want to read the whole recipe in English, try the host's blog. And here come my pictures!

**Het Nederlandse recept staat verder naar onderen. Het weblog van de gastvrouw staat hier. En nu mijn foto's!**

	First, I bought a broomstick and sawed it to eight pieces. That was perfectly right to replace cannoli forms, which can't be easily purchased in the Netherlands. **Ik heb een bezemsteel in acht stukken gezaagd om te gebruiken als cannolivormpjes.**
	Then I made the ricotta. I added juice of two big lemons to 2 litres warm whole milk (not more than 80 degrees Celsius), waited ten minutes, sifted with cheese cloth, hung it on a cupboard door for an hour or two.... **Ik heb zelf ricotta gemaakt. Het sap van twee grote citroenen bij 2 liter warme, volle melk (niet meer dan 80 graden), even wachten, zeven met kaasdoek, en een uur of twee laten uitlekken.**
	...and then I had my very own fresh cheese! To be honest... this is not ricotta. A lot op people call it homemade ricotta, but ri-cotta means "cooked twice", and is made of the rich whey that remains after mozzarella-making. So this is just fresh cheese. **En dit is mijn eigen verse kaas. Eigenlijk geen ricotta, want die wordt gemaakt van de wei die overblijft als je mozzarella hebt gemaakt. Maar wel verse kaas.**
	Then I made the stiff cannoli-dough and let it rest in the fridge. **Dit is de stevige bal cannolideeg.**
	I rolled it out with my pasta machine... **Uitrollen met de pastamachine.**
	... I cut out circles and wrapped them around my "broomsticks". **Hier zie je de houten vormpjes met de lapjes deeg er omheen.**
	Then I fried them in vegetable oil. *frituren in plantaardige olie**
	The empty cannoli. ** De lege cannoli.**
	Filling them. **Het vullen.**
	And here they're ready to eat! They didn't last long :-D ** Klaar om te eten! Ze hebben het niet lang overleefd :-D **

**En nu het Nederlandse recept!

Benodigdheden:

cannoli vormen / stukjes bezemsteel van 15 a 20 cm lang
frituur
schuimspaan
metalen (barbecue-)tang
spuitzak met grote spuitmond (stervormig)
keukenpapier
mixer
deegroller of pastamachine
ronde uitsteekvormpjes
plasticfolie
kaasdoek
zeef

Voor 22-24 cannoli van 10 cm
Bereidingstijden: 130/140 minuten voor het deeg, 5/10 minuten voor het maken van de vulling, 120 minuten voor het koelen, 1 a 2 minuten per paar cannoli voor het frituren, 20/30 minuten voor het samenstellen.

Nodig voor de Cannoli vormpjes

250 gram patentbloem
28 gram suiker
1 theelepel cacao
½ theelepel kaneel
½ theelepel zout
3 eetlepels (42 gram) plantaardige olie
1 theelepel witte wijnazijn (belangrijk om het deeg soepel te maken)
60 ml zoete marsala of andere witte wijn
1 eiwit van een groot ei
frituurolie (plantaardig en vloeibaar)
wat chocola om te smelten voor de randjes

Nodig voor de vulling

1 kilo ricotta, uitgelekt
160 gram poedersuiker (gezeefd)
½ theelepel kaneel
1 theelepel vanille extract
3 eetlepels gehakte chocola van goede kwaliteit
2 eetlepels sinaasappelschil
3 eetlepels geroosterde, gehakte pistachenootjes

Cannoli vormpjes maken

Doe bloem, suiker, cacao, kaneel en zout in de kom van de mixer.
Mix met de deeghaken de olie en azijn erdoor en genoeg wijn om een deeg te maken.
Leg het deeg op een licht bebloemd oppervlak en kneed tot het deeg zacht is en goed gemengd, ongeveer 2 minuten. Maak er een bal van en pak het in in plasticfolie. Leg 2 uur tot een hele nacht in de koelkast.

Verdeel het deeg in tweeën. Houd het ene deel afgedekt terwijl je werkt. Bebloem een werkvlak en rol het deeg superdun uit, tot ongeveer 30 bij 45 centimeter. Snijd rondjes uit met een diameter van 7 tot 12 centimeter. Rol ze uit tot ovalen, groter en dunner.

Vet de buitenkant van de cannoli vormen in (dat hoeft alleen de eerste keer). Rol de ovalen vanaf de lange kant om de vorm, en plak de overlappende eindjes vast met eiwit. Zorg dat er geen eiwit op het vormpje komt, dan blijven ze kleven. Druk het goed aan en laat even drogen.

Verwarm de olie tot 190 graden, en zet een bakblik klaar met keukenpapier erop.
Doe voorzichtig een paar cannoli in de olie. Niet te veel. Frituur ze tot ze goudkleurig zijn, ongeveer 2 minuten. Draai ze zodat ze gelijkmatig bruin worden.
Haal met een schuimspaan een cannolo uit de olie, pak hem vast met een barbecuetang en giet de olie eruit. Leg hem op het keukenpapier om uit te lekken. Haal het vormpje eruit zolang de rolletjes nog heet zijn. Laat de rolletjes dan afkoelen.
Laat vormpjes afkoelen voor je ze weer gebruikt.

Vulling maken

Bekleed een zeef met kaasdoek en zet hem in een grote kom. Doe de ricotta op het doek in de zeef, leg er plasticfolie en een handdoek over, zet er iets zwaars op en laat de ricotta zo enkele uren uitlekken.
Mix de ricotta tot ze romig en glad is. Klop suiker, kaneel en vanille erdoor. Roer de chocola, schil en noten erdoor. Koel tot het stevig is. Dit mag tot 24 uur voor het vullen.

Samenstellen

Vul een spuitzak met de ricottacreme. Vul de rolletjes vanaf twee kanten. Duw de cannoli met de uiteinden in de gesmolten chocola. Serveer direct na het vullen.

Cannoli kunnen opnieuw knapperig worden gemaakt door ze een paar minuten in een oven van 175 graden te leggen.

Zelf ricotta maken

Verwarm volle melk tot ongeveer 80 graden, het mag absoluut niet koken.
Voeg per liter melk het sap van een grote citroen toe.
Wacht tien minuten.
Leg een zeef op een pan, het kaasdoek dubbel in de zeef, en schep met een schuimspaan de bolletjes uit de geschifte melk. Laat die uitlekken op het kaasdoek, knoop het doek dicht en hang het geheel ergens op met een bak eronder. Laat een uur of twee uitlekken.

Uit 1 liter volle melk haal je ongeveer 180 tot 200 gram verse kaas. Om de hoeveelheid te maken van het hele recept heb je dus wel 5 liter melk nodig! Ik heb de helft gemaakt :-) **

Eet smakelijk!

Franse makronen (Daring Bakers oktober)

(For English, please scroll down and look for the English flag)

De uitdaging van de Daring Bakers, in oktober 2009, was het bakken van franse makronen, volgens het recept van Claudia Fleming in "The last course: The Desserts of Gramercy Tavern". Deze uitdaging kwam van Ami S. Franse makronen zijn iets anders dan kokosmakronen. Ze worden gemaakt van geklopt eiwit, suiker en amandelmeel. De structuur is bros van buiten en zacht van binnen, en ze worden met z'n tweeën op elkaar geplakt door middel van een vulling, zoals glazuur, botercreme of jam, of wat je maar lekker vindt.
Hoewel het recept kort is en makkelijk klinkt, is het niet zo makkelijk als je misschien denkt. Het is nogal een techniek die je onder de knie moet krijgen, en de meeste beginnelingen krijgen platte koekjes, in plaats van gladde, glanzende schelpen met voetjes. Voetjes?? Ja, dat zijn de kruimelige randjes onderaan de makronen.
De makronen kunnen een kleurtje of smaakje krijgen, ze kunnen groter of kleiner zijn, maar een ding hebben ze allemaal gemeen: ze smaken heerlijk, door het (dure) amandelmeel. Een tip: kijk eens in een natuurwinkel, ik koop bij een grote natuurwinkel een kilo amandelmeel voor 12,50 euro. Amandelmeel kan ook gebruikt worden in sommige taarten, zoals de klassieke opera taart.

Nu eerst maar eens het recept, dan vertel ik daarna hoe het mij is vergaan.

Franse makronen

Ingredienten:
225 gram poedersuiker
190 gram amandelmeel
2 eetlepels gewone suiker
5 eiwitten, op kamertemperatuur

Verwarm de oven tot ongeveer 90 graden.
Meng poedersuiker en amandelmeel.

(Als het amandelmeel niet zo fijn is als bloem, moet je het mengen met de poedersuiker en dan in je keukenmachine malen tot het dat wel is. Niet zonder suiker malen, dan wordt het amandelpasta. Wat overigens ook heel lekker is. Je kunt overigens ook zelf amandelmeel maken door blanke amandelen met poedersuiker zelf net zo lang te malen tot het fijn is. Dan moet je het daarna wel een poosje laten drogen.)

Klop de eiwitten in een vetvrije, droge kom tot ze zachte pieken vormen.
Voeg langzaam de gewone suiker toe en klop de eiwitten dan tot stijve pieken.
Zeef een derde van het amandelmeel boven het schuim en schep dat er stevig doorheen.
Op dit moment kun je ook smaak of kleur toevoegen.
Voeg de rest van het amandelmeel in twee keer toe, door een zeef, en schep het rustig door het schuim.

(Schep door tot een schepje van het mengsel, dat je op het geheel laat vallen, er ongeveer 30 seconden over doet om door het geheel opgenomen te worden en onzichtbaar te worden. Ja, dat is vaag, en dat is dan ook het punt waarop dit recept vaak mis gaat.)

Doe het mengsel in een spuitzak met een mondje met een doorsnee van ongeveer 1 cm. Spuit op een stuk bakpapier rondjes met een doorsnee van ongeveer 2,5 cm. Ze open daarna nog iets uit, als het goed is.
Bak de makronen 5 minuten op 90 graden.

(Dat is om de buitenkant te drogen. De bedoeling is dat de buitenkant zo droog is, dat het rijsproces straks geen barsten veroorzaakt, maar het karakteristieke voetje.)

Haal de makronen nu uit de oven, verhoog de temperatuur naar 190 graden, en als dat bereikt is, zet dan de makronen weer in de oven om ze nog een minuut of 7/8 te bakken.

(De bedoeling is dat ze net beginnen te kleuren. Een andere manier om te checken of ze gaar zijn, gaat zo: duw met je vinger zacht tegen de makroon, en als hij niet meer dan een klein beetje beweegt ten opzichte van het voetje, dan is hij gaar genoeg.)

Laat de makronen even afkoelen op de bakplaat en dan verder op een rooster, maar gewoon laten drogen op de bakplaat werkt ook. Plak ze met een vulling naar keuze getweeën aan elkaar.

====

Dat was het recept dat ik dus gehoorzaam gebruikte. Helaas ging dat herhaaldelijk mis. Wat er uitkwam smaakte wel lekker, maar je kon het geen makronen noemen: plat en zacht. Ik heb een aantal websites uitgeplozen voor troubleshooting, maar er zijn zo veel variabelen die je kunt wijzigen! De temperatuur, de ingredienten, de hoeveelheden, de baktijd, de scheptechniek, de stijfheid van de eiwitten... en niet te vergeten de kwaliteit van de oven. Ik heb een combi-magnetron waar ik niet zo tevreden over ben. Daarom heb ik vervolgens een recept geprobeerd waarin hete suikersiroop werd gebruikt in plaats van suiker, omdat daarover werd gezegd dat het betere resultaten gaf. En jawel: bij de eerste poging kreeg ik prachtige makronen, met voetjes en glanzende schelpen. De kwaliteit van de binnenkant varieerde nog wel, afhankelijk van de oventemperatuur, want een te hete oven veroorzaakt een grote luchtkamer onder de schelp.
Hoe dan ook, ik raad iedereen aan dit alternatieve recept te gebruiken, dat ik van deze site haalde: http://www.syrupandtang.com/200712/la-macaronicite-3-the-more-reliable-macaron-recipe-and-a-few-tips/

Franse makronen, alternatief recept

Beslis hoeveel eiwitten je wilt gebruiken.
Weeg ze en onthoud het gewicht.
Gebruik 1,35 keer zo veel amandelmeel, 1,35 keer zo veel poedersuiker, 1,35 keer zo veel gewone suiker, en 0,33 keer zo veel water.
Stel dat je dus 100 gram eiwit hebt, dan gebruik je 135 gram amandelmeel, poedersuiker en suiker, en 33 gram water.

Verdeel met behulp van een weegschaal het eiwit precies in tweeën, en doe de ene helft in je schone beslagkom.
Maal amandelmeel en poedersuiker samen tot poeder.
Doe gewone suiker en water samen in een pan, en kook dit tot een siroop van ongeveer 118 graden. Dat kost ongeveer 2 minuten als je het rustig laat borrelen.
Klop de eiwitten bijna stijf met de mixer op de hoogste stand, zet de mixer dan in de laagste stand en giet langzaam de siroop in het schuim. Als alles erin zit, zet je de mixer weer hoog en klop je verscheidene minuten door tot het schuim is afgekoeld. Het wordt een prachtige satijnachtige, dikke schuimmassa. Dat heet "italian meringue".

Giet de ongebruikte helft van het eiwit op je amandelmeel en roer dit even door. Schep het schuim erop en schep dit er rustig door tot het goed is gemengd, niet langer.
Doe het mengsel nu in de spuitzak en spuit rondjes, net als in het andere recept.
Laat de gespoten koekjes een half uur staan voor je ze gaat bakken. Dat is een alternatief voor de vijf minuten op 90 graden uit het andere recept.

Bak de makronen in een voorverwarmde oven van 130 a 160 graden, daar zul je mee moeten experimenteren.
Na een minuut of 8 moet het randje van de makronen net beginnen te verkleuren, wat betekent dat ze klaar zijn. Wat ik al eerder zei: De bedoeling is dat ze net beginnen te kleuren. Een andere manier om te checken of ze gaar zijn, gaat zo: duw met je vinger zacht tegen de makroon, en als hij niet meer dan een klein beetje beweegt ten opzichte van het voetje, dan is hij gaar genoeg.

Laat de makronen afkoelen en plak ze met een vulling naar keuze getweeën aan elkaar.
Eet smakelijk!

==

The 2009 October Daring Bakers' challenge was brought to us by Ami S. She chose macarons from Claudia Fleming's The last course: The desserts of Gramercy Tavern as the challenge recipe. We're talking about French macarons, which are not the same as coconut macaroons. French macarons are made of beaten eggwhites, sugar and almond meal. The structure is crunchy outside and chewy inside, and they are sandwiched together with some filling, like ganache, buttercream, marmelade, or whatever you like.
Though the recipe is quite short and sounds simple, it is not as easy as you might think. It's quite a technique you have to master, and most beginners get flat cookies, instead of smooth, shiny ones with feet. Feet? Yes, that's the "ruffled skirt" at the bottom of the cookie.
The macarons can be flavored or colored, they can be bigger or smaller, but they have one thing in common: they taste great, due to the (expensive) almond meal. Almond meal can be used in some cakes as well, like the classic opera cake.

The recipe as used by the Daring Bakers can be found on many of the weblogs of my fellow bakers. Check our temporary blogroll at http://thedaringkitchen.com/blogroll/bakers.
However, I tried this recipe a few times, and I failed. Or it failed. I got flat, chewy cookies. I liked the taste, but this was not the challenge. After a lot of reading on the WWW I decided to try sugar syrup instead of sugar. I followed the recipe of "Syrup and Tang", that can be found on www.syrupandtang.com. And that did the trick. I ended up with beautiful macarons, including crunchy feet.

I made chocolate buttercream as a filling, and everyone enjoyed the result. So thanks, Ami, for a wonderful challenge, even though I had to bend the recipe a little to succeed.

==

Eerdere uitdagingen die ik aanging / prior challenges completed:




(cheesecake pops, opera cake, danish braid, filbert gateau, chocolate eclairs, lavash crackers, pizza, caramel cake, yule log, tuilles, chocolate valentino, lasagna Emilia Romagna, cheesecake, apple-almond-strudel, bakewell tart, marshmallow cookies, dobos torta, vols au vent)

Milkshake

Ook altijd al eens milkshake willen maken?

Dit heb je nodig:
een blender
ijs
melk
smaakmakers.

Bij voorbeeld, zo maak je twee chocolademilkshakes: vul de blender met 1 mok koude melk, vier bolletjes vanille-ijs, 2 zakjes vanillesuiker, 4-6 theelepels cacao. Draai tot alles luchtig gemengd is, en drink gelijk op, liefst met een rietje. Heerlijk!

Vols-au-vent (ragoutbakjes)

(Voor Nederlands: scroll naar beneden)

It's Daring Bakers time! The September 2009 Daring Bakers' challenge was hosted by Steph of A Whisk and a Spoon. She chose the French treat, Vols-au-Vent based on the Puff Pastry recipe by Michel Richard from the cookbook Baking With Julia by Dorie Greenspan.

Vols-au-vent are puff-pastry shells, and can be filled with whatever savory or sweet filling one likes. However, ragout is most common.
I made two fillings: one with pork, creme fraiche and sherry, and one with ham, cheese and mustard. Both were very tasty, and the self-made puff pastry was delicious (and made with real butter).

A nice detail is what I did with the leftovers of the dough, after the circles were cut out. I powdered them with sugar and cinnamon and baked them half an hour. That was a real nice dessert!



To read the recipe of the month, visit one of the english blogs listed on our temporary blogroll: http://thedaringkitchen.com/blogroll/bakers or go to the host's website: http://awhiskandaspoon.wordpress.com/.
And Steph: thank you for a very nice challenge!

==

Het is weer Daring Bakers tijd! De uitdaging van september werd ons aangeboden door Steph, van "A whisk and a spoon". Ze koos voor een frans gerecht: "vols-au-vent", gebaseerd op het bladerdeegrecept van Michel Richard, uit het kookboek "Baking with Julia" door Dorie Greenspan.
Vols-au-vent zijn bladerdeegbakjes die gevuld kunnen worden met iets zoets of hartigs, hoewel ragout het meest wordt gebruikt.
Ik heb twee vullingen gemaakt: een met varkensschnitzel, creme fraiche en sherry, en een met ham, kaas en mosterd. Ze smaakten allebei heerlijk, en het zelfgemaakte bladerdeeg was geweldig (en gemaakt met echte roomboter).

Hier volgt een globale vertaling van het recept.

Benodigde tijd: 4-5 uur voor het bladerdeeg (meest wachttijd) of langer, als dat zo uitkomt
Ongeveer anderhalf uur voor het vormen, koelen en bakken van de bakjes.

Het maken van het bladerdeeg

Nodig:
350 gram patentbloem
140 gram gewone bloem
1 eetlepel zout (halveer dit als je een zoete vulling maakt)
300 ml ijswater
450 gram koude, ongzouten, roomboter
extra bloem voor het bestuiven

Doe beide bloemsoorten en het zout in een mengkom en roer ze even door elkaar.
Giet het ijswater erbij, en meng dit snel en met koele handen. Kneed kort tot een stevig deeg.
Wikkel in een vochtige doek en leg vijftien minuten in de koelkast.

Leg ondertussen de koude boter tussen twee stukken plasticfolie en sla het met een deegroller net zo lang plat tot het een vierkant wordt met een dikte van ongeveer 2,5 cm.

Haal het deeg uit de koelkast, en leg het op een met bloem bestoven werkvlak. Rol het stevig uit tot een vierkant van 25 bij 25 cm. Zorg er steeds voor dat er bloem op je werkvlak, je deeg en je deegroller zit.
Rol vanuit het midden van je deeg richting elk van de hoeken, zodat er een dik middenstuk met vier "oren" ontstaat. Leg de boter op je deeg, met de punten van het botervierkant richting de zijden van het deegvierkant. Vouw de "oren" over de boter, zodat ze net een beetje overlappen en de boter helemaal verpakt is. Je hebt nu een pakket dat ongeveer 20 cm breed is in beide richtingen.
Rol het deeg uit met je deegroller, tot een rechthoek van 50 a 60 cm lang. De breedte maakt niet erg veel uit. Zorg dat de boter die erin zit, goed gelijkmatig meegerold wordt. Zorg dat de lap mooi hoekig blijft.
Klop overtollig bloem van je deeg, vouw het bovenste en onderste derde van het deeg over het midden, zodat je een "business letter" idee krijgt.
Nu ben je klaar met één toer.
Draai het deeg een kwartslag, zodat de gesloten vouw links licht, als een boek. Rol weer precies zo uit en vouw in drie delen. Dat is toer twee.
Leg het nu 30-60 minuten koud, in plasticfolie gewikkeld. Als de boter tijdens het proces uit het deeg lekt, leg dan je deeg ook onmiddelijk koud en ga pas een half uur later verder.
Doe zo zes toeren in drie fasen. De koeltijd tussen de fasen mag best langer zijn, bijv. een nacht. Laat het deeg dan even vijf minuten op het aanrecht liggen voor je verder uitrolt.
Zorg er hoe dan ook voor dat het deeg een uur koud ligt voor je het gaat vormen.

Het maken van de bakjes zelf

Van de helft van het bladerdeegrecept heb ik 12 bakjes gemaakt, elke van 5 cm doorsnee.

Nodig:
koel bladerdeeg
eierglazuur (1 ei of dooier met een beetje water)
vulling naar keuze (er kan niet meer in dan ongeveer twee theelepels)
twee ronde uitsteekvormpjes, de ene van 5 cm doornsnee, de andere kleiner, bijv. 3 cm.

Verdeel je deeg in twee stukken en laat de helft koel liggen.
Bebloem je aanrecht en rol het deeg uit tot een rechthoek van 3-6 mm dik, met een oppervlakte van ruim 600 vierkante centimeter (bijv iets groter dan 30 bij 30).
Leg bakpapier op je bakplaat, leg het deeg erop en zet het geheel tien minuten in de koelkast.

Maak 24 cirkels met een rond uitsteekvormpje van 5 cm doorsnee, twee per bakje.
Werk voorzichtig, draai of schuif je vormpje niet, om de laagjes deeg niet te beschadigen.
De restjes die je overhoudt, kun je opstapelen en weer uitrollen. Daar wordt de kwaliteit minder van, dus gebruik ze niet voor je bakjes, hoogstens voor de bodem.
Steek bij de helft van de cirkels een kleinere cirkel uit. De ring die je maakt wordt de wand van een bakje, het kleine cirkeltje kun je als deksel gebruiken.

De rest van de lap deeg, met gaten erin, heb ik op een springvormbodem gelegd, met suiker en kaneel bestrooid, en een half uur in de oven gebakken. Dat was ons toetje, en de vols-au-vent ons voorgerecht.

Prik de bodems met een vork verschillende keren in, maar niet helemaal er doorheen.
Smeer ze licht in met eierglazuur. Zet de ringen erop, en druk ze zachtjes aan. Smeer de bovenkant van de ringen ook in met eierglazuur, maar laat het niet langs de zijkant druipen.
Als je dekseltjes maakt, prik en smeer die dan ook in.

Zet de bakjes en evt. de deksels op een bakplaat, en zet die in de koelkast terwijl je de oven voorverwarmt naar 200 graden. Dit is ook een punt waarop je de bakjes langer koud mag zetten, of zelfs mag invriezen.

In het recept staat dat je een "silicon baking sheet" over de bakjes moet leggen tijdens het bakken, om ze gelijkmatig te laten rijzen. Ik heb zo'n ding niet, maar het lijkt me ook te zwaar voor de bakjes. Het voordeel lijkt me wel dat de bakjes niet zo gauw scheef zakken, zoals ze bij mij wel deden.

Bak de bakjes 10 a 15 minuten op 200 graden, tot ze gerezen zijn en net bruin beginnen te worden.
Haal de bakplaat uit de oven, zet de temperatuur naar 180, haal de "baking sheet" eraf, druk gerezen bodems naar beneden, en bak nog eens 15-20 minuten tot de bakjes goudbruin zijn. (Dekseltjes zijn eerder klaar.)

Hoewel het niet wenselijk is, kun je de gebakken bakjes 1 dag luchtdicht bewaren. Ongebakken kun je ze invriezen.

Vul ze met een vulling naar keuze. Fruit met slagroom, een klassieke ragout, of wat verder maar in je opkomt :-)

Eet smakelijk!

==

Eerdere uitdagingen die ik aanging / prior challenges completed:




(cheesecake pops, opera cake, danish braid, filbert gateau, chocolate eclairs, lavash crackers, pizza, caramel cake, yule log, tuilles, chocolate valentino, lasagna Emilia Romagna, cheesecake, apple-almond-strudel, bakewell tart, marshmallow cookies, dobos torta)

Amandel-frambozenrepen

Ik was laatst bij een vriendin op bezoek, en zat in een verloren moment even in een kookboek te kijken. Dat doe ik wel vaker: aan de kookboeken kent men de vrouw :-) Maar goed, ik sloeg een bladzijde op en het water liep me in de mond. Wat een foto! Warm-geel, fel-rose, gebruinde amandeltjes... dat moest ik bakken!
Vandaag heb ik dat gedaan, en het is heel lekker. Een beetje boterkoek eigenlijk, met een gelei-achtig frambozenlaagje.

Het ging om het recept voor amandel-frambozenrepen uit het boek "Relax" van Bill Granger. De ondertitel is "persoonlijke recepten voor speciale momenten". Dat is natuurlijk marketing-blabla, maar ik geef toe dat er veel leuke recepten in staan die ik wil proberen. Cranberrylimonade, kersentaart, kipburgers, kruimel-perenmuffins, gehaktballetjes in currysaus, chocolade-wentelteefjes, eierbakjes met spinazie en parmezaanse kaas, scones met blauwe bessen, citroenpuddinkjes, kokospannacotta met karamel... nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik krijg er honger van :-)

Hier is het recept van de amandel-frambozenrepen.
Nodig:
voor de bovenlaag: 60 gram roomboter, 55 gram kristalsuiker, 1 theelepel vanille-essence, 200 gram amandelschaafsel (ik had maar 50 in huis, en dat werkte ook wel aardig), twee eetlepels melk.
voor de tussenlaag: 160 gram frambozenjam (eerst deze smaak proberen, variaties zijn voor later)
voor de bodemlaag: 150 gram roomboter, 110 gram kristalsuiker, 1 theelepel vanille-essence, 225 gram bloem, 40 gram maizena.
Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius.
Vet een bakvorm van 20 bij 24 cm licht in en bekleed hem met bakpapier.
Doe de ingredienten van de bovenlaag in een pannetje, en zet het op laag vuur tot de boter is gesmolten. Laat afkoelen.
Klop voor de bodemlaag boter, suiker en essence luchtig en romig. Zeef bloem met maizena, doe de helft door het botermengsel, roer er kort door, voeg de andere helft toe en roer weer kort, tot alles net gemengd is. Druk het deeg (kruimelig of niet) stevig uit in de vorm. Bak een minuut of 12, tot het net lichtbruin kleurt. Laat 10 minuten afkoelen op het aanrecht, maar zet de oven niet uit.
Vermeng de jam eventueel met een eetlepel warm water om hem smeerbaar te maken. Smeer de jam over de bodem.
Verspreid de bovenlaag voorzichtig over de jam. Bak nog 25 minuten.
Eet smakelijk!

IJskoffie-siroop

Twee jaar geleden schreef ik een blog over zelfgemaakte ijskoffie. Sindsdien is er nogal wat veranderd aan dit drankje, en dat willen jullie vast ook weten :-)
Nu staat er hier standaard een flesje ijskoffie-siroop in de koelkast, waarmee ik in vijf seconden koude ijskoffie heb. En, met een recent krantenbericht over vette ijskoffie in mijn achterhoofd, de met deze siroop bereide ijskoffie bevat ongeveer 56 kcal per 100 ml, ofwel 140 kcal per longdrinkglas.

Zo maak je de siroop:
Doe ongeveer 300 ml water in een pannetje, en voeg 10 theelepels oploskoffie en 10 theelepels suiker toe.
Kook het geheel tot alle suiker en koffie zijn opgelost, laat afkoelen en doe in een schone fles, die je in de koelkast zet.

Zo maak je je ijskoffie: doe ongeveer 30 ml siroop in een 250-ml-glas en vul het glas af met koude halfvolle melk. Klaar! En zo maak je met deze hoeveelheid ongeveer 10 glazen.

Kokosvlaai

Ik heb heel veel verschillende soorten kookboeken. Dikke, dunne, oude, nieuwe. Het kenmerkende van de oude kookboeken is, dat de recepten bijna altijd "from scratch" zijn: met de grondstoffen in plaats van zakjes en pakjes.
Zo heb ik een boek uit 1986, het heet "Gebak zelf maken", van Wil en Netty Engels-Geurts. De spaarzame foto's zijn gedateerd en de oude moderne spelling wordt gebruikt (direkt).
Maar wat een heerlijk boek! Stroopwafels, boterbiesjes, sprits, macronen, arretjescake, banketletter, limburgse vlaai...
Uit dat boek komt het nu volgende recept voor kokosvlaai. Een heel zachte, zoete cakebodem, met de frisse smaak van abrikozenjam en dan een bruingebakken kokoslaag. Heerlijk! En hij is klaar in een handomdraai.

Dit heb je nodig:

Voor het deeg:
250 gram bloem
125 gram roomboter op kamertemperatuur
150 gram kristalsuiker
1 zakje vanillesuiker
1 1/2 ei
5 gram bakpoeder

een paar volle eetlepels abrikozenjam (geen andere jam nemen)

Voor de bovenkant:
100 gram gemalen kokos
nog een ei
een beetje melk
nog 100 gram kristalsuiker

28 cm springvorm

Verwarm de oven op tijd voor op 190 graden (180 graden in het geval van een heteluchtoven).

Voor het deeg: roer de boter met de suiker tot een zachte massa. Voeg 1 1/2 ei toe. Zeef bloem met bakpoeder (niet overslaan) en roer deze erdoor. Vet de vorm in, doe het deeg erin en strijk het met een natte lepel-achterkant glad.
Meng de jam, als die slecht smeerbaar is, met een eetlepel heet water en strijk hem dan voorzichtig over het deeg.
Meng kokos met 1 e i, een scheutje melk en 100 gram suiker, en verdeel dit mengsel voorzichtig over de vlaai. Het handigste is om het met een lepeltje schepje voor schepje op de taart te doen, zodat het alvast wat verdeeld is. Als je het er helemaal overheen gaat strijken gaat de jamlaag kapot.
Bak de vlaai 40 minuten, tot die goudbruin is als een kokosmakroon.